جنرال شفیع؛ در آخرین مصاحبه با «عصری برای عدالت» – بامیان 15 اسد 1375«مرا مرگ بی​گناهانِ غرب کابل دیوانه کرده است، من مرگِ جان​گداز هم​سنگرانم را دیده ام که چطور هدف راکت​های کورِ شورای نظار از کوه تلویزیون، قرارگرفته وتکه تکه شدند. من هر روز ناله و فریاد بیوه​زنان و مردان سالخورده را می​شنوم که برایم درسنگر نان می​آورند و مرا می​بوسند و گریه و ناله کرده و شکایت می​کنند که چطور منزل​شان هدف راکت قرار گرفته و فرزندان​شان طعمه حریق شده​اند. نیروهای من روز صدها شهید رابه قبرستان شهدا درغرب کابل انتقال می​دهد، پس من دیوانه نشوم، کی دیوانه شود؟ آناني​كه در تهران و قم و پيشاور چكر مي​زنند آن​ها ديوانه شوند؟ آنانی​که مزدورِ مقامِ رهبری ایران​ـ​اند و در این لحظة حساس به ایران و پیشاور چکر می​زنند و صاحب ملیون​ها دالر شده​اند، آن​ها دیوانه شوند؟ مردم غرب کابل چه گناهی دارند؟ آیا ما به شرق کابل تجاوز کرده ایم؟ آيا وقتي​كه مزاري از عدل و مساوات و تأمين حقوق برابري و برادري و هم​وطني صحبت میکنند، گناه کرده است؟ باز هم اگر ما گناه داريم پس اين مردم بي​گناهُ غرب كابل چه گناهي دارند كه هدف راكت​هاي كور قرار گرفته، خانه و دكان​هاي شان به آتش کشیده شده و فرزندانِ شان به شهادت می​رسند.(جنرال شفيع)»

جنرال شفیع؛ در آخرین مصاحبه با «عصری برای عدالت» – بامیان 15 اسد 1375«مرا مرگ بی​گناهانِ غرب کابل دیوانه کرده است، من مرگِ جان​گداز هم​سنگرانم را دیده ام که چطور هدف راکت​های کورِ شورای نظار از کوه تلویزیون، قرارگرفته وتکه تکه شدند. من هر روز ناله و فریاد بیوه​زنان و مردان سالخورده را می​شنوم که برایم درسنگر نان می​آورند و مرا می​بوسند و گریه و ناله کرده و شکایت می​کنند که چطور منزل​شان هدف راکت قرار گرفته و فرزندان​شان طعمه حریق شده​اند. نیروهای من روز صدها شهید رابه قبرستان شهدا درغرب کابل انتقال می​دهد، پس من دیوانه نشوم، کی دیوانه شود؟ آناني​كه در تهران و قم و پيشاور چكر مي​زنند آن​ها ديوانه شوند؟ آنانی​که مزدورِ مقامِ رهبری ایران​ـ​اند و در این لحظة حساس به ایران و پیشاور چکر می​زنند و صاحب ملیون​ها دالر شده​اند، آن​ها دیوانه شوند؟ مردم غرب کابل چه گناهی دارند؟ آیا ما به شرق کابل تجاوز کرده ایم؟ آيا وقتي​كه مزاري از عدل و مساوات و تأمين حقوق برابري و برادري و هم​وطني صحبت میکنند، گناه کرده است؟ باز هم اگر ما گناه داريم پس اين مردم بي​گناهُ غرب كابل چه گناهي دارند كه هدف راكت​هاي كور قرار گرفته، خانه و دكان​هاي شان به آتش کشیده شده و فرزندانِ شان به شهادت می​رسند.(جنرال شفيع)»

بنام خدا داور بر حق

واحدی اسطوره تلاش  و مقاومت،ازنوشته های

کاظم  یزدانی تاریخ  نویس  بزرگ کشور ما  در

دایرةالمعارف هزاره شناسی میباشد که باقبول زحمت

در سخت ترین روزگار زمان قلم توانای شان را

در صفحه تاریخ بنام این شهید بزرگ و فراموش

شده از خاطره ها و یاد برده شده از دلها و قلبها

و گم شده از چشمها . . . زدند

فراموش شده از خاطره های که نشستن با او را

یک زمان از فرخنده ترین خاطره های زندگی خود

حساب میکردند. . .یاد برده شده از قلبهای که یک

زمان در کنار او قلبش احساس امنیت میکرد و با 

دیدن چهره او نوری از امید برای بهتر زندگی کردن

در چهره اش ظاهر میشد و قلبش در امنیت استوارتر

میگشت و نوری دیده گانش بسوی حق پر نورتر...

و گم شده از چشمان که یک زمان خواب را از چشم

این مرد دزدیده بودند چشمان که آنقدر رنج مردمش را

دیده بود که خواب ازآن فرار کرده بود و جرأت نمی کرد که دوباره به چشمانی  بیاید که آکنده از رنج و درد  مردمش است و گاهی که خواب به چشمانش می آمد میدید که شاکی از هزاران درد و رنج مردمش است وخواب را  طعنه زنان از خود میراند ومیگفت ازمن دور شو که من در بیداری رویای بهتر زندگی کردن مردم را میبنم، رویای بهتر و سر فراز تر زندگی کردن امروز ما را ، او رویای یک جامعه آزاد و یک جامعه عادلانه و یک جامعه مستقل را میدید که در واقع این رویاهای او هدفهای زندگی او بود که  در راه این اهداف زندگی میکرد و بخاطر رسیدن به اهداف خود از مرگ هم نمی ترسید که نترسیدن از مرگ را در راه رسیدن به اهدافش را با تحمل یک سال شکنجه در زندان مزدوران اجنبی و سر دادن به جوخه های دار به اثبات رساند،